Bugün Eskişehir’de ilginç ama bir o kadar da güzel bir gün yaşandı.

Stadyuma adım attığımda bir an duraksadım. Çünkü gözüm siyah-kırmızıya o kadar alışmış ki, farklı renkleri görünce garipsedim. Kendi evimde, kendi stadımda… ama sanki misafirmişim gibi.

Yanlış anlaşılmasın, bu bir yabancılaşma değildi. Bu sadece alışkanlık.

Çünkü bu stat yıllardır siyah-kırmızının evi.

Gelelim bizim tarafa…

Eskişehirspor cephesinde ekran başında zor bir maç izledik.

İnternet o kadar kötüydü ki, maçı kesik kesik takip edebildik.

Sahaya çıkan kadroya baktığımda, Hakan hocanın bazı oyuncuları dinlendirmek istediği çok netti.

Zaten Kütahyaspor şampiyonluğunu ilan etmişken, bu tercih anlaşılır.

Ama yine de…

Keşke galibiyetle bitseydi.

9 maçtır kalemizi gole kapatıyorduk.

Bugün yedik… nazar diyelim.

Ama şimdi önümüzde bambaşka bir süreç var.

Eskişehirspor’u 5 maçlık zorlu bir play-off bekliyor.

Bu takım o maçlara fazlasıyla asılacaktır.

Ama kolay olmayacak…

Balıkesirspor da, Karşıyaka da bizi ciddi şekilde zorlayacaktır.

İşte tam da bu yüzden, bu maçlara çok iyi hazırlanmamız gerekiyor.

Sadece saha içinde değil… tribünde de, şehirde de.

Ama şunu net söylüyorum:

Bu takımın hikayesi burada bitmiyor.

Play-offlardan…

Ama öyle ama böyle…

Biz o kupayı kaldıracağız.

Ve bugün aslında bunun yanında başka bir güzelliğe daha tanıklık ettik…

Bursaspor taraftarı stadı tamamen doldurmuştu.

Ama asıl dikkat çeken şey şu oldu:

Bizim taraftarımızın gösterdiği hoşgörü.

Karşı tribünde bir “rakip” yoktu aslında, bir komşu vardı.

Ve o komşu kendini gerçekten evinde gibi hissetti.

Zaten çoğu taraftar da bunu dile getirdi.

Atmosfer mi? Gerçekten mükemmeldi.

Şunu da net söylemek lazım:

Eskişehirspor da, Bursaspor da bu ülkenin en özel camialarından.

Bu iki takım da taraftar da Süper Lig’e yakışır.

Şampiyonluklarını burada kutlayamadılar belki ama bu da ayrı bir güzellik.

Çünkü bazı anlar, ait olduğu yerde daha anlamlıdır.

İçimde tuhaf bir duygu var…

Bir yandan sevinç, bir yandan “iyi ki burada olmadı” hissi.

Çünkü sahaya inen bir kalabalık olabilirdi. Ve sahamız bize kritik maçlarımızda bize lazım olacak.

Ama böyle daha doğru oldu.

Şampiyonluk, kendi evinde kutlanınca başka oluyor.

Bir gün Süperlig de omuz omuza olmak dileğiyle ezeli rakip ebedi dost ….