Hem 2 Eylül Gazetesi hem de 2eylul Haber olarak başlattığımız “MUHTARLAR KONUŞUYOR” projesi çerçevesinde bugüne kadar üç mahalleye gittik. Gezdik. Gözlemledik. İki mahalle muhtarı ile söyleşi gerçekleştirdik. Odunpazarı Belediyesi sınırları içerisinde olan ve birbirini tamamlayan üç mahallenin ortak derdi imar sorunu. Yıllardır da bir türlü çözümlenememiş.
“İmar sorunu” deyince öyle sıradan bir sorundan bahsetmiyoruz. Üç mahallenin tamamı adeta çöküntü alanına dönmüş. En uzağı şehir merkezine 10 dakika mesafede olan gezdiğimiz bu üç mahallenin hali gerçekten içler acısı. Muhtarları oldukça kıymetli insanlar. Mahalleleri için kendilerinden özveride bulunan, sorunları ile yakından ilgilenen, çözüm arayan insanlar. Bizlerin aracılığı ile de sorunlarını bir kez daha dile getirmeye, seslerini yetkililere duyurmaya çalıştılar. Adı Huzur Mahallesi, fakat hiç mi hiç huzurlu değil. Muhtarlık binası hariç adı gibi köy kalan bir Erenköy Mahallesi var. Karapınar Mahallesi’ni de atlamaz isek bu üç mahallemizde deyim yerindeyse maalesef sorun çok çözüm yok.
Üç mahallenin elbette birçok sorunu var. En önemli sorunu yıllardır düşünülen ancak bir türlü gerçekleştirilemeyen kentsel dönüşüm. Yaklaşık 50 yıl önce kurulan mahallelerin muhtarlarının ağzından çıkan tek cümle “İmar düzenlemesi olmadan buraları ayakta tutmak mümkün değil!”
Hal böyle olunca mahallenin mülk sahipleri bulundukları mülklerini terk ederek daha insani şartlarda yaşabilecekleri bölgelere göç ediyorlar. “Ne var bunda?” diyebilirsiniz. Ancak bu durum tahminlerimizin de ötesinde sıkıntılı bir durumun oluşmasına zemin hazırlıyor. Örneğin hem Huzur hem de Erenköy’de hatta Karapınar Mahallesi’nin TOKİ tarafından yapılmayan bölgelerinde ülkelerinden kaçıp Türkiye’ye sığınan mültecilerin yerleştiğini öğrendik. Gözlemledik. Haliyle buralarda yerli nüfus azalırken mültecilerin nüfuslarının artması demografik yapıyı bozmaya doğru gidiyor. Bu bölgelerde yaşayan vatandaşların yıllardır biriktirdiği değerlerinin elinden kayıp gitmesine göz yummayacak acil düzenlemelere ihtiyaç var. Bu düzenlemelerinde sadece yerel yönetimler eliyle değil, merkezi yönetiminde katkılarıyla kısa sürede hayata geçirilmesi gerekiyor.
Mahalle sakinleri ısrarla diyorlar ki, “pek çok mahallede yapılan imar düzenlemeleriyle vatandaşların sorunları çözülüyor. Yapılan düzenlemeler insanımızı rahatlatıyor. Peki, biz Huzur’da, Erenköy’de Karapınar’da oturduğumuz için cezalandırılıyor muyuz? Zemin sıkıntısı yok, çok büyük kat artırımı beklentimiz de yok. Alt yapı sorunları kısa sürede çözümlenebilir ve yapılacak düzenlemeleri çekebilecek düzeyde. O zaman kim neyi bekliyor. Birileri bizim sesimizi niye duymazlıktan geliyor?” Haksızda değiller.
Ben bu üç mahallemizi görünce ve detaylı gezince Odunpazarı Belediye Başkanı Av. Kazım Kurt’un gerek küçük sanayi sitesi gerekse Gündoğdu Mahallesi ile ilgili vaadlerini unutuverdim . Buralar da Odunpazarı Belediyesi uhdesinde olan mahalleler. Buralar ile ilgili ne yapılıyor? Kentin göbeğinde kalan, giderek metruk hale dönüşen hatta ilgisizlikten bir şekilde dönüştürülen bu mahallelerimiz için ne yapacaklar? Doğrusu merak ediyorum. Buradan; bütün yetkililere vatandaşların sorduğu can alıcı soruyu yönlendiriyorum, “bu mahalleler üvey evlat mı?”
